จะทำอย่างไรถ้าไม่แน่ใจว่าการเปิดเผยร้ายแรงพอที่จะรายงานหรือไม่?

หากไม่แน่ใจ โทรสายด่วน NSPCC ที่ 0808 800 5000 พวกเขาได้รับการฝึกมาเพื่อช่วยประเมินสถานการณ์และจะให้คำแนะนำว่าควรรายงานต่อตำรวจหรือบริการสวัสดิการเด็กหรือไม่ ดีกว่าขอคำแนะนำมากกว่าเงียบ

จะทำอย่างไรถ้าลูกขอให้ไม่บอกใคร?

เด็กมักขอความลับเพราะกลัวผลที่ตามมา อธิบายอย่างอ่อนโยนว่าบางเรื่องสำคัญเกินกว่าจะเก็บไว้ระหว่างคุณสองคน และต้องแน่ใจว่าพวกเขาปลอดภัย ให้ความมั่นใจว่าจะบอกเฉพาะคนที่ช่วยได้ และจะแจ้งให้ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น

ควรพาลูกไปหาแพทย์หรือไม่?

หากการเปิดเผยเกี่ยวข้องกับการล่วงละเมิดทางร่างกายหรือทางเพศ ให้ปรึกษา NSPCC หรือตำรวจก่อนขอรับการรักษาพยาบาล พวกเขาอาจแนะนำการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ สำหรับความทุกข์ใจทางอารมณ์ แพทย์สามารถส่งตัวลูกไปยัง CAMHS (บริการสุขภาพจิตเด็กและเยาวชน) เพื่อรับการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญ

สำคัญ

ลูกเปิดเผยเรื่องที่น่ากังวล

ลูกของคุณบอกสิ่งที่ทำให้คุณกังวลเกี่ยวกับประสบการณ์ออนไลน์ของพวกเขา อาจเป็นการเปิดเผยการล่วงละเมิด การแสวงประโยชน์ การติดต่อที่ไม่เหมาะสม การสัมผัสเนื้อหาที่เป็นอันตราย หรือสถานการณ์ที่พวกเขาอาจได้รับอันตรายหรืออยู่ในความเสี่ยง

หมายเหตุ: คำแนะนำต่อไปนี้เน้นบริบทของสหราชอาณาจักร หากคุณอยู่ในประเทศไทย โปรดติดต่อ 191 (ตำรวจ) หรือ 1300 (สายด่วนคุ้มครองเด็ก) ในกรณีฉุกเฉิน. เมื่อเด็กเปิดเผยเรื่องที่น่ากังวล นี่คือช่วงเวลาแห่งความไว้วางใจอย่างใหญ่หลวง วิธีที่คุณตอบสนองในไม่กี่นาทีต่อมาสามารถสร้างความแตกต่างระหว่างเด็กที่ยังคงไว้วางใจคุณและเด็กที่ปิดตัว สัญชาตญาณของคุณอาจจะตอบสนองด้วยความตกใจ ความโกรธ หรือความเร่งด่วน แต่สิ่งที่เป็นประโยชน์ที่สุดที่คุณสามารถทำได้คือฟัง เชื่อ และตอบสนองอย่างสงบ คุณไม่ต้องมีคำตอบทั้งหมดตอนนี้

สิ่งที่ต้องทำตอนนี้

ฟังโดยไม่ขัด

ให้ลูกพูดตามจังหวะของตัวเอง อย่าพูดต่อประโยคหรือเดาว่าเกิดอะไรขึ้น ใช้การうenthusiastic/managerial ท่าทางและคำยืนยันสั้นๆ เช่น 'ฟังอยู่' หรือ 'พูดต่อได้' รักษาภาษากายที่เปิดเผยและผ่อนคลาย

✗ Do not: อย่าแสดงความตกใจ ความขยะแขยง หรือความโกรธ แม้รู้สึกแบบนั้น สีหน้าและน้ำเสียงของคุณมีความสำคัญมากในตอนนี้

เชื่อและยืนยัน

บอกลูกอย่างชัดเจน: 'แม่/พ่อเชื่อลูก ขอบคุณที่บอก นี่ไม่ใช่ความผิดของลูก' เด็กแทบไม่แต่งเรื่องการเปิดเผยการล่วงละเมิดหรือประสบการณ์ที่เป็นอันตราย และการถูกเชื่อมีความสำคัญต่อการฟื้นฟูของพวกเขา

อย่าสืบสวน

ถามเฉพาะคำถามปลายเปิดที่ชัดเจนถ้าจำเป็น: 'เล่าเพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ไหม?' อย่าสอบถามรายละเอียด ถามคำถามชี้นำ หรือพยายามรวบรวมหลักฐาน นักสืบมืออาชีพได้รับการฝึกมาสำหรับสิ่งนี้ บทบาทของคุณคือฟังและสนับสนุน

บันทึกสิ่งที่พูด

โดยเร็วที่สุดหลังการสนทนา จดบันทึกสิ่งที่ลูกพูดด้วยคำพูดของพวกเขาเอง ไม่ใช่การตีความของคุณ ระบุวันที่ เวลา และสถานที่ บันทึกนี้อาจมีความสำคัญในภายหลัง

รายงานต่อหน่วยงานที่เหมาะสม

ขึ้นอยู่กับลักษณะของการเปิดเผย ติดต่อสายด่วน NSPCC CEOP หรือตำรวจ หากลูกอยู่ในอันตรายทันที โทร 999 (สหราชอาณาจักร) หรือ 191 (ประเทศไทย) หากผู้เชี่ยวชาญ เช่น ครูหรือแพทย์ต้องการทราบ แจ้งพวกเขา คุณไม่ได้คาดหวังให้จัดการสิ่งนี้คนเดียว

สิ่งที่ไม่ควรทำ

✗อย่าสัญญาว่าจะเก็บเป็นความลับ คุณอาจต้องให้ผู้เชี่ยวชาญเข้ามาเพื่อดูแลความปลอดภัยของลูก ให้พูดแทนว่า 'แม่/พ่ออาจต้องพูดคุยกับคนที่ช่วยได้ แต่จะแจ้งให้ทราบเสมอ'
✗อย่าเผชิญหน้ากับบุคคลที่ลูกเปิดเผย สิ่งนี้อาจทำให้ลูกอยู่ในความเสี่ยงเพิ่มขึ้นและขัดขวางการสืบสวน
✗อย่าให้ลูกเล่าซ้ำหลายครั้ง สิ่งนี้อาจทำให้เกิดบาดแผลซ้ำ บันทึกครั้งเดียวและแชร์บันทึกกับผู้เชี่ยวชาญ
✗อย่าโทษตัวเอง ผู้กระทำการล่วงละเมิดเชี่ยวชาญในการซ่อนพฤติกรรมของตน

การเก็บรักษาหลักฐาน

เหตุใดจึงสำคัญ

หากคุณต้องการรายงานต่อเจ้าหน้าที่หรือแพลตฟอร์ม หลักฐานสามารถช่วยได้

•จดบันทึกคำพูดของลูกโดยตรงโดยเร็วที่สุดหลังการเปิดเผย ใช้ภาษาของพวกเขา ไม่ใช่การตีความของผู้ใหญ่
•หากการเปิดเผยเกี่ยวข้องกับกิจกรรมออนไลน์ อย่าแตะต้องอุปกรณ์ จดบันทึกแพลตฟอร์มหรือแอปที่กล่าวถึงและรักษาอุปกรณ์ไว้สำหรับการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญถ้าจำเป็น
•เก็บบันทึกไว้ในที่ปลอดภัย อาจถูกร้องขอโดยตำรวจหรือบริการสวัสดิการเด็ก

วิธีพูดคุยกับลูกของคุณ

✓พูดซ้ำประโยคให้ความมั่นใจ: 'ลูกทำสิ่งที่ถูกต้องที่บอกแม่/พ่อ', 'แม่/พ่อเชื่อลูก', 'นี่ไม่ใช่ความผิดของลูก', และ 'แม่/พ่อจะช่วยลูก'
✓แจ้งให้ลูกทราบว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไปด้วยคำพูดที่เข้าใจง่ายและซื่อสัตย์ เด็กกลัวสิ่งที่ไม่รู้จัก และความประหลาดใจอาจรู้สึกเหมือนการสูญเสียการควบคุมอีก
✓ในวันต่อๆ มา รักษาตารางชีวิตปกติมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ลูกต้องการความมั่นคงและความปกติควบคู่กับการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญ